Najaar 2026

Dave Geukens studeerde Plastische Kunsten aan het Stedelijk Instituut voor Sierkunsten en Ambachten en volgde nadien de opleiding Schilderen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen.

Zijn werk is realistisch en figuratief, met invloeden van het postimpressionisme. In acryl op doek schildert hij voornamelijk scènes uit het dagelijks leven, zoals stadsgezichten, landschappen en portretten.

Sinds 1996 is hij conservator-restaurateur van het Kasteel Wissekerke in Bazel, waar hij meer dan dertig jaar meewerkte aan de restauratie van het historische domein. Voor zijn inzet voor het erfgoed en zijn artistieke carrière werd hij in 2024 bekroond met de lokale Cultuurprijs.

Dave stelt voor de tweede keer tentoon bij Nobody&Friends, in de ruimte op het nummer 64  van 30 september tot en met 11 oktober 2026.  Open van woensdag tot zaterdag van 14u tot 18u en op zondag van 12u tot 17u.

.

Marjan Van Uytfanghe — No Man’s Land

Het project No Man’s Land ontstond toevallig, toen Marjan Van Uytfanghe via Google Maps de grenzen van 2060, de wijk waar ze woont, wilde verkennen. Die zoektocht bracht haar naar een merkwaardig gebied aan het Albertkanaal, ingeklemd tussen autowegen en spoorwegbruggen.

Het is een plek die tegelijk midden in de stad ligt en verlaten lijkt: een desolaat niemandsland waar het geraas van auto’s, treinen en bruggen voortdurend aanwezig is. Als enige voetganger ontdekte Van Uytfanghe er een verborgen wereld van bermen, doodlopende paden, zandheuvels, vreemde trappen, deuren, platformen, muurtjes, graffiti en street art.

Haar fotografie registreert dit tijdelijke en eigenaardige stadslandschap. De reeks krijgt bovendien een bijzondere betekenis nu de bulldozers het gebied hebben bereikt en het door de Oosterweelwerken voor jaren ontoegankelijk is geworden. No Man’s Land wordt zo niet alleen een portret van een plek, maar ook een document van een landschap dat aan het verdwijnen is.

Marjan stelt voor het eerst tentoon bij Nobody&Friends, samen met collega fotografen Ferdi Van Leuvenhaege en Philippe Verhoeven van 22 tot en met 25 oktober 2026.

Philippe Verhoeven — Northbound – One Way

In zijn eerdere projecten combineert Philippe Verhoeven het fotografisch vastleggen van de hedendaagse samenleving met een onderzoek naar de plaats van de mens binnen een bredere sociale en existentiële context. Zijn werk sluit daarmee aan bij de traditie van de “nieuwe zakelijkheid” van August Sander.

In Northbound – One Way krijgt die benadering een meer introspectieve dimensie. Een oceaanreis aan boord van een cargoschip vormt het decor voor een reflectie over tijd, vergankelijkheid en de onomkeerbare beweging van het leven. Het schip verschijnt tegelijk als een indrukwekkend architecturaal object en als een kleine, functionerende maatschappij. Tegenover de uitgestrektheid en nietigheid van de oceaan staan menselijke vindingrijkheid, techniek en samenwerking. Zo ontstaat een spanningsveld tussen kwetsbaarheid en vernuft, tussen individu en systeem.

Philippe stelt voor het eerst tentoon bij Nobody&Friends, samen met collega fotografen Marjan Van Uytfanghe en Ferdi Van Leuvenhaege van 22 tot en met 25 oktober 2026.

Tamar Ramishvili studeerde Vrije Grafiek aan de Kunstacademie in Georgië en behaalde een master in Grafisch Ontwerp aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Ze nam deel aan verschillende groepstentoonstellingen en werkt naast schilderkunst ook aan sculpturen en beeldhouwkunst.

In haar werk staan intuïtie, verbeelding en emotie centraal. Haar schilderijen en sculpturen bewegen zich tussen herkenbare vormen en een fantasierijke, mysterieuze wereld.

De emotie die een werk oproept, is voor haar belangrijker dan het idee erachter. Ze zoekt naar dat moment waarop een beeld de kijker raakt, verwondert of een kleine rilling teweegbrengt.

Tamar stelt voor het eerst tentoon bij Nobody&Friends, op het nummer 62 van 29 oktober tot en met 1 november 2026.

Wouter Soentjens is een Antwerpse schilder en autodidact. Na jaren als digitaal designer & illustrator keert hij terug naar zijn oorsprong als schilder. In zijn werk beeldt hij het herkenbare af, maar met een surreële twist. Op zoek naar stilte, visuele rust en schoonheid.

Met zijn nieuwe serie Blikveld bouwt Wouter aan een fictieve schilderwereld. Als kijker ontdek je deze wereld in losse snippets, alsof je door een bevreemdend landschap rondkijkt. Blikveld creëert een paradoxale dynamiek waarin de menselijke aanwezigheid overal voelbaar is, terwijl leegte en stilte regeren. De collectie voert je mee langs strakke geometrische landschappen, surreële stillevens en raadselachtige personages.

Wouter stelt voor het eerst tentoon bij Nobody&Friends,  op het nummer 62 van 1 oktober tot en met 11 oktober 2026.

Luk Luyckx, houtbewerker van opleiding en beroep, kunstenaar en schrijver door ervaring.
Steeds op zoek naar de perfecte imperfecties in hout (en ijzer). Een zoektocht naar een delicaat evenwicht tussen vergankelijkheid en hoop.
Hij werkt vooral met recuperatiemateriaal: hout en ijzer met een eigen geschiedenis waardoor er soms een samenwerking over generaties heen plaatsvindt.

Luk maakt zowel beelden als hangbare werken. Dit is zijn derde tentoonstelling onder het thema -100’s of voices- : elk uniek en genummerd figuurtje uit de werken krijgt zijn eigen verhaal.

Luk exposeert samen met Brejac van 29 oktober tot en met 1 november 2026.

Met fotografie kan je alle kanten op. Je kan het gebruiken als instrument om te proberen de werkelijkheid voor de lens zo goed mogelijk weer te geven, of je kan proberen de werkelijkheid te overstijgen…..

Het probleem met die “werkelijkheid” is dat ze vluchtig is, plaatselijk en vergankelijk. Mijn werkelijkheid nu is anders dan die van jou, twee meter verder, tien minuten later.

Een foto is een weergave van een klein stukje werkelijkheid dat slechts een fractie van een seconde geduurd heeft. En dat is nu juist de kracht van fotografie.

Door dat kleine moment te isoleren van de rest, gaat de context verloren en moet de toeschouwer op zoek gaan naar het verhaal achter de foto. Hij/zij moet zelf de ontbrekende informatie invullen en zo krijgt het beeld een eigen dynamiek….

Jo Van Rossem is architect van opleiding en vormt samen met Karin De Winter een fotografiekoppel.

Jo stelt van 10 tot en met 27 september 2026 voor een derde maal tentoon bij Nobody&Friends.

Karin’s werk is doorheen de jaren geëvolueerd van klassieke natuurfotografie naar een meer contemplatieve en abstracte benadering ervan. Haar fotografie beweegt zich weg van conventionele landschappen en gaat steeds meer naar een kruispunt van natuurfoto en abstracte visuele kunst. Zij richt zich in het bijzonder op landschappen, waarin geologie, erosie, water, ijs, vegetatie en eventueel menselijk ingrijpen daarop ongebruikelijke visuele beelden voortbrengen.

In plaats van een landschap noodzakelijkerwijs te presenteren als een herkenbare geografische locatie, isoleert ze fragmenten, patronen en texturen. Het landschap wordt bijna een abstracte compositie.

Deze abstractie is niet geconstrueerd of digitaal gecreëerd; ze wordt in de natuur ontdekt. De camera kadreert de werkelijkheid in plaats van haar te verzinnen. Een fragment van schors wordt een veld van lijnen; water wordt een grafisch oppervlak; minerale afzettingen worden kleurvelden; ijs wordt een doorschijnend geometrisch object. De foto bevindt zich daardoor in een ambigu gebied tussen document en abstractie. Ze beschrijft ons dat iets in de fysieke wereld bestaat, terwijl ze ons er tegelijkertijd toe aanzet te vergeten wat datgene eigenlijk is.

Karin De Winter werkt samen en vormt een fotografisch duo met echtgenoot Jo Van Rossem.

Karin exposeerde bij Nobody & Friends in maart 2022 en tijdens de zomers 2022 en 2023. Haar vierde expo in de galerij loopt van 10 tot en met 27 september 2026.

Jan Gielen is al van jongs af aan gefascineerd door schoonheid, emotie en de technische mogelijkheden van de schilderkunst. De Vlaamse Primitieven, David Hockney en verschillende schilder- en grafische technieken vormen belangrijke inspiratiebronnen.

Hij onderzoekt vooral de werking van licht, kleur en transparantie in portretten, modellen, natuur en stillevens. Vooral aquarel en transparante olieverf bieden hem mogelijkheden om deze aspecten te verkennen.

Zijn werk richt zich voornamelijk op portretten en kinderen in spontane poses. Jan wil vooral karakter en schoonheid weergeven, waarbij hij de vrijheid van beeldende kunst gebruikt om de werkelijkheid te vervormen of aan te passen.

Jan exposeert voor het eerst bij Nobody&Friends op het nummer 62, samen met de beeldhouwer Addi Ryckaert, van 12 t.e.m. 22 november 2026.

Addi Ryckaert werd al vroeg geïnspireerd door de vele vormen en kleuren in de natuur en zijn omgeving. Via tekenen en schilderen op school groeide zijn interesse in kunst. Na het zien van een glaskunsttentoonstelling raakte hij gefascineerd door glas als artistiek materiaal en startte hij een zevenjarige avondopleiding aan het IKA in Mechelen.

Hij richtte zich vooral op vormsmelten en pâte de verre en ontdekte in glas een medium waarin hij vormen, kleuren en technieken vrij kan combineren. Zo creëert hij een eigen, hedendaagse vormentaal, met respect voor traditionele technieken.

Na zijn opleiding volgde hij nog verschillende cursussen in binnen- en buitenland en bouwde hij contacten op met internationale glaskunstenaars. Zijn werk werd regelmatig tentoongesteld en ook na dertig jaar blijft hij nieuwe mogelijkheden en creaties ontdekken binnen de glaskunst.

Addi exposeert voor het eerst bij Nobody&Friends op het nummer 62, samen met de schilder Jan Gielen, van 12 t.e.m. 22 november 2026.

Voor Brejac is kunst zowel een vorm van zelfexpressie als een bron van plezier. Vanuit haar atelier in Antwerpen creëert ze kleurrijke, levendige werken die mensen raken — soms met een glimlach, soms met een knipoog.

Ze gelooft dat kunst niet altijd ernstig hoeft te zijn om betekenisvol te zijn. Integendeel: de kracht van haar werk zit vaak juist in de lichtheid. In een wereld vol complexiteit herinnert Brejac ons eraan dat kunst vooral ook leuk mag zijn.

Brejac stelt samen met Luk Luyckx tentoon van 29 oktober tot en met 1 november 2026.

Ferdi Van Leuvenhaege

Ferdi Van Leuvenhaege brengt drie uiteenlopende reeksen samen, waarin telkens een specifieke verhouding tussen mens, tijd, architectuur en kracht centraal staat.

In Annie Ernaux vertrekt hij vanuit Les Années, het autobiografische werk waarin Annie Ernaux haar persoonlijke herinneringen en emoties verweeft met de maatschappelijke veranderingen van de late jaren veertig tot het begin van de 21ste eeuw. Zijn beelden vormen een visuele interpretatie van deze literaire roman, waarbij vooral de sfeer en de evocatieve kracht van het werk centraal staan.

In Boerentoren richt Van Leuvenhaege zijn blik op de iconische Antwerpse toren en op de visie van de vastgoedtycoon die haar toekomst mee bepaalt.

PK tenslotte brengt twee ogenschijnlijk tegengestelde vormen van kracht samen: het dierlijke en het mechanische. Paard en machine worden fotografisch tegenover elkaar geplaatst, verbonden door dezelfde meeteenheid van vermogen. In hun verschillende vormen van beweging en kracht zoekt Van Leuvenhaege naar een beeld waarin het trage en tastbare tegenover het snelle en gestroomlijnde komt te staan.

Ferdi stelt voor het eerst tentoon bij Nobody&Friends, samen met collega fotografen Marjan Van Uytfanghe en Philippe Verhoeven van 22 tot en met 25 oktober 2026.