In IA (Industrial Archeology) onderzoek ik de sporen van vergane industrie, alsof ik als archeoloog in een landschap van herinneringen graaf. Met subtiele lijnen, ruwe texturen en een gelaagd palet van roest, staal en stilte ontstaat een abstract landschap dat balanceert tussen constructie en verval. De titel is een knipoog naar AI — maar hier spreekt het verleden, niet de toekomst. Want het verleden verschaft de basis van vandaag én van wat nog komt.