Drie zwevende cirkels, als fragmenten van een hemel die ooit heel was. De cirkelvormen, zacht in ijzige blauwtinten en subtiele texturen, ademen rust én spanning. Elk oppervlak draagt sporen van krassen, vegen en breuken — als littekens van een maatschappij die uiteenvalt. Het reflecteert mijn eigen onrust over wat er momenteel in de wereld gebeurt.
Uit het centrum van elke cirkel breekt een witte vorm naar buiten, als een vogel die zich losmaakt en zich wil bevrijden.
De compositie staat symbool voor veerkracht, vertrouwen en hoop.
